Aankomst in Sydney, Australia!

Na maandenlang ernaar uit te kijken, was het 4 september EINDELIJK onze vertrekdatum! Allebei afscheid genomen van onze vrienden via onvergetelijke feestjes! Katers kwamen we meerdere keren tegen de laatste weken, waarvoor oprechte dank aan de vrienden.

Dinsdag 4 september vertrokken we om half 8 bij Martijn zijn thuis. Lore was maar 10 minuten te laat, wat voor haar STIPT op tijd is. De rit naar Amsterdam werd een lange lijdensweg voor zowel Lobke als Jochen. Ze hebben Martijn op twee uur tijd meer als genoeg gehoord, waardoor er toch compassie komt voor Lore, die Martijn gedurende 40u langs zich zal moeten dulden.

Toen kwam hetgene wat al lang voorspeld werd, het afscheid van de families. Bij sommigen vloeiden er traantjes, anderen waren zéér blij dat de rit achter de rug was en dat ze rustig konden ademhalen. Dana legde al deze momenten perfect op een plaatje. Met de tranen in de ogen, bleef ze toch de fotografe van dienst.

Eenmaal door de douane, bleek het al snel dat in een groep reizen toch een goede keuze was. (Australian Backpackers) Iedereen heel vriendelijk, niemand met vaste plannen, maar allemaal klaar voor het avontuur! Dit stelden ons rechtstreeks gerust, omdat we zelf ook niet tot in de puntjes waren voorbereid. Eenmaal ingecheckt, zagen we het immens grote vliegtuig voor ons klaar staan. Beiden hadden we nog nooit in zo een groot vliegtuig gezeten. Plaats genoeg voor de benen, iedereen een tv met tientallen films, series én (belangrijk voor Martijn) spelletjes.

In Bangkok werd er gewoon overgestapt, maar in Taipei (Taiwan) mochten we eindelijk uit het vliegtuig. Ons hotel lag in het midden van de stad, wat ideaal was om een stadswandeling te maken tijdens deze 10 uren wachttijd. Het werd snel duidelijk dat films soms wel realistisch zijn, héél druk verkeer met honderden scooters die je telkens moest ontwijken. Na een plaatselijke markt te bezichtigen (vreemd fruit, eenden die geslacht klaar lagen en vlees dat uren in de wind stonk), trokken we terug naar het hotel. De laatste vlucht kwam eindelijk in aantocht!

Eindelijk aangekomen in Sydney. Blijkt dat tijd echt relatief is. Niemand heeft meer besef van tijd na een vlucht verspreidt over twee dagen, verschillende tijdzones, weinig slaap en rechts is links en links is rechts.

We worden opgehaald in Sydney door de organisatie en naar onze hostel gebracht. Supervriendelijke mensen en we worden ingedeeld in 3 kamers: Lore en Martijn slapen in een kamer met nog 7 andere gasten. Allemaal hebben we het namiddag zeer rustig gehouden en ’s avonds zijn we toch op karakter (natuurlijk) op stap geweest. Een eerste zéér toffe avond werd al gevolgd met een minder leuke ochtend. Opstaan om 7.30 om al het papierwerk in orde te maken. Dit nam een hele dag in beslag. ’s Avonds zijn we naar een karaokebar geweest en heeft Lore duidelijk gemaakt dat ze totaal niet kan zingen, maar aan inzet was er zeker geen gebrek! Martijn bleef op de achtergrond met een pintje in de hand en oorstopjes in zijn oren.

Na weer heel weinig slaap (om 6u ’s morgens zijn we opgestaan) ging heel de groep naar de Blue Mountains. Wij zijn echter opgehaald door Andri en hebben een adembenemende wandeling door Manly gemaakt. Andri had deze wandeling nog maar één keer in haar leven gemaakt, dus ook voor haar was het een hele ervaring. De wandeling was tien kilometer lang met supermooie uitzichten. Op één van deze mooie plaatsen zijn we in de natuur gaan picknicken. Wij hadden niets bij, maar kregen van de vrienden van Andri meer als genoeg eten. De foto’s gaan we zo snel mogelijk erop proberen te zetten. We hebben nog uitgekeken naar een zeldzame ‘dropbear’, maar die hebben we niet gezien.

Namiddag zijn we naar het strand gegaan waar ze altijd gaan beachvolleyballen. Dit hebben we twee uur gedaan en het was toch wel heel erg vermoeiend. We beseften allebei wel direct waarom dat Steven zo verliefd is geworden op deze plaats. Het heeft echt alles van een paradijs, inclusief de vriendelijke mensen.

De volgende dag zijn we met de backpackersgroep op havencruise geweest. Het uitzicht was weer super. Zo een grote stad, maar zoveel groen en stranden in de buurt. Namiddag zijn we op een klein strandje geweest en zijn we voor het eerst in de zee geweest. Het water was ijskoud (+- 15 graden), maar we zijn er toch even in geweest,maar Lore een heel tijdje natuuurlijk. Daarna hebben we een wandeling gemaakt naar enkele veel bezochte plaatsen omwille van het mooie uitzicht.

We zijn ondertussen al maandagochtend en nu moeten we beslissen als we nog even blijven in Sydney of doorgaan naar een andere plaats. We hebben beslist om 3 nachten bij te boeken, omdat we nog geen tijd hebben gehad om alles te regelen en we vandaag gaan surfen. We worden opgehaald door een surfbusje met typische surfdudes. We worden gebracht naar een afgelegen strand, waar we geluk hebben met het weer en de perfecte golven. Na een theoretische uitleg mochten we het water in om te surfen. Dit bleek een geweldige ervaring, vooral voor Lore! We konden toch al verschillende keren echt op ons surfplank staan en hier zijn ook foto’s van om het te bewijzen! Tijdens het surfen zei Martijn tegen een andere surfer: ik zie een vin, kan dat een haai zijn? Antwoord: dat kan.. 5 minuten later riepen onze begeleiders dat er dofijnen in de buur aan het zwemmen waren. Tijdens het zoeken naar een goede golf zagen we dan twee dolfijnen zwemmen. Wat een unieke ervaring! We sluiten deze supergeweldige dag af met een fotoavond en erna maar weer eentje gaan drinken bij een lokale bar.