Bezoek aan Rottnest Island

Vandaag vertrekken we naar Rottnest Island. Moeten aan de haven staan om half 9, dus rond half 8 zouden we opstaan. We worden echter om 6u al gewekt door een stortbui! Lap, we hebben ook eens mooi weer nodig. We hopen dat het overgaat en om half 8 zitten we aan de ontbijttafel. Weeral een stortbui. We kijken elkaar allemaal bedenkend aan, maar we weten dat we enkel vandaag kunnen gaan. De kaartjes zijn nu eenmaal besteld.

Om 8u vertrekken we met onze regenjassen aan richting de ferry. Tussen de buien door geraken we vrij droog daar. Op de ferry moeten we een half uur wachten op laatkomers. Martijn jaagt zich hier in op, Lore blijft haar positieve zelf. Tijdens dit wachten klaart de lucht een beetje op, gaan we dan toch geluk hebben? Na een lang half uur kunnen we eindelijk vertrekken. Eenmaal vertrokken wordt de lucht weer donkergrijs en begint het weer keihard te regenen. Lore nu zelfs met de poncho regenjas aan, Martijn wordt gewoon samen met Ruben nat. Gelukkig is deze bui van korte duur en verder op zee begint het echt op te klaren. We kijken nog uit naar dolfijnen of walvissen, want die worden hier ook nog regelmatig gespot. Jammer genoeg zien we er geen, maar we zijn al heel blij dat de zon eruit komt.

Eenmaal aangekomen op het eiland is de lucht even blauw als het water! Zo mooi, dat hadden we nog niet gezien. Allemaal gelukkig omdat het zo mooi weer is geworden, want we gaan heel de dag fietsen op het eiland. We krijgen fietsen en een helm (verplicht), maar Ruben en Martijn hangen deze achter aan de fiets. We vertrekken met ons drieën aan de tocht. Het is echt een supermooi eiland en we gaan heel het eiland rondfietsen. Hetgene wat we zeker willen zien, zijn de quokka’s. Dit zijn dieren die enkel op dit eiland voorkomen.

De fietstocht blijkt toch niet zo gemakkelijk als verwacht. Geen enkel stuk vlak, maar telkens op en af. We stoppen wel geregeld, omdat er echt geweldige uitzichten zijn en omdat we stiekem ook telkens even een rustpauze willen. Op een salamander na, zien we nog steeds geen wild dier. We blijven verder fietsen naar het hoogste punt van het eiland, de vuurtoren. Deze helling is echt wel steil en we zijn blij als we eenmaal boven zijn. Weer genieten van het uitzicht en dan schieten Ruben en Martijn naar beneden. Lore knijpt de remmen dicht en is al snel vijf minuten achter. Dan staan er een paar fietsers langs de kant. We stoppen ook en eindelijk zien we drie quokka’s. De fietsers gaan door en wij kunnen mooie foto’s maken. We fietsen daarna ook door en lunchen op de mooist denkbare locatie. Op een rots op het witte strand met een hemelsblauwe zee en dito lucht.

We fietsen daarna door en ineens ziet Lore een slang langs de weg. We maken er een foto van, maar de slang is not amused. Hij gaat ervan door. We willen vertrekken, maar ineens komt de slang de weg op. Een beetje verder gaan staan, maar toch nog snel een foto maken. Op het einde van de tocht zien we pelikanen in de zee. We gaan ernaartoe en die beesten lijken echt groot. Ze zaten nog 30 meter in het water, maar kwamen gewoon naar de kust en stonden tot op 2 meter van ons af. Echt grote beesten zijn het met een immens grote bek. Wij durven niet dichter te gaan, maar een kindje van 2 jaar durft dit wel. Zij spurt er naartoe en de pelikanen hebben zelf schrik en gaan uit de weg. Hoe een kind zonder angst toch even stoerder is als drie volwassen mensen.

We gaan terug op de ferry en genoten nog na van deze zalige dag. Het was echt de moeite waard om hier eens langs te komen. Uitgeput, maar voldaan gaan we (weeral) vroeg slapen. En voor de mensen die het niet geloven, het was weeral een dag zonder alcohol. Wie zijn we en wat hebben we met Martijn en Lore gedaan?