Roadtrip Kalbarri-Denham, West Australia

Een nieuwe dag, de slechte dag van gisteren gaan we terug uitwissen. We staan op om 7u en vertrekken eindelijk naar het noorden. We stoppen onderweg nog voor water en gaan naar een garage voor ons gaslek. We bellen met onze autodealer en we kopen een nieuwe, gevulde gasfles, op kosten van de autodealer in Perth. We rijden verder naar Geraldton en we wandelen wat door de stad. Veel is hier niet te doen, dus we gaan door naar het natuurpark Kalbarri. We rijden Geraldton pas uit en het begint heel donker te worden. Lore heeft nu toch schrik om verder te rijden en een kangoeroe aan te rijden. Toch heeft ze nog het meeste schrik voor de roadtrains. Dit zijn grote vrachtwagens die voor niets stoppen en die eigenlijk harder als ons rijden. We besluiten om een zijweg in te gaan en Martijn stopt aan een huis waar de lichten nog aan zijn. Hij klopt hier aan en vraagt als we mogen overnachten op hun oprit. Het mag en als dank gaat Martijn hun een biertje aanbieden. Ze komen mee naar onze campervan en drinken met ons een hele avond lang. Ze nemen geen drank van ons aan, maar trakteren ons op hun bier en wijn. Zoveel zelfs dat Lore op het laatst van de avond zat is en moet gaan slapen. Het koppel nodigt ons uit om ’s morgens bij hun te gaan ontbijten. De volgende ochtend staan we weer om 7u op en gaan we bij hun ontbijten. Ze hebben 6 kinderen, dus het is er een drukte van jewelste. Ze maken voor ons een echt Australisch ontbijt. Lam, spek en worsten op de barbecue, toast en eieren in de pan! Wat een ontbijt, zo hebben we er nog geen gehad. Hierna nemen we afscheid, maar ze nodigen ons uit om zeker terug langs te komen, wanneer we weer passeren. Dit gaan we dan zeker doen, ook omdat de man Martijn uitnodigt om mee met hem eens te gaan jagen. Martijn kan niet snel genoeg terug hier langs rijden! We vertrekken richting het natuurpark Kalbarri en maken daar een korte, zeer mooie wandeling. We gaan door naar Nature Window, maar moeten hiervoor eerst 25km op een hobbelige weg rijden. Na 5km keren we om, omdat het gewoon totaal niet gaat met onze campervan. Tegen 10km/u rijden we en alles schudt door mekaar. We gaan terug naar de inrit en krijgen een lift van een ouder koppel die met ons naar de mooie plaatsen gaan. Zeer leuk om met hun mee te rijden en we krijgen tips voor onze verdere rit. Na alweer supermooie uitzichten te hebben gezien, zetten ze ons terug af aan onze wagen. Wanneer we doorrijden naar het strand, springt er opeens een kangoeroe voor onze auto. Martijn kan nog net remmen en de kangoeroe en wijzelf komen er met de schrik vanaf. We zetten onze auto op slechts 20m van de zee en eten ons avondeten op, voor in de auto. Toevallig staat het koppel wat ons namiddag heeft meegenomen vlak naast ons. Zij hadden zelfs autopech gehad, nadat ze ons hadden afgezet. We zijn stikkapot na een vermoeiende dag en kruipen vroeg bed in.

De volgende ochtend begint al rechtstreeks onaangenaam. Om 5u30 worden we wakker gemaakt door een ranger. Je mag hier niet kamperen, resultaat: 200 dollar boete. We houden ons echter voor de domme en gebruiken verschillende cliché-uitvluchten, maar blijkbaar werken deze nog in Australië. We mogen deze nacht nog blijven staan, maar we staan op en ontbijten al heel vroeg. Hierna gaan we na het pelikaanvoederen kijken. Eenmaal terug in de auto zien we dat er remvloeistof lekt onder de ambriage. We gaan na de garage, maar hij heeft de stukken niet. We kopen remvloeistof en winden een doek rond het lek en rijden 400km naar het noorden, de korts bijzijnde garage die ons kan helpen. Het is vrijdagavond en we moeten nu wachten tot maandagochtend eer de garagist ons kan helpen. We blijven in Denham op de camping slapen. De volgende ochtend lopen we onze frustraties eruit en namiddag gaan we zwemmen in Monkey Mia en gaan hier voor het eerst snorkelen. De volgende ochtend gaan we om 7u45 naar het dolfijn voederen kijken. We kunnen eindelijk de dolfijnen van heel kortbij zien en Martijn wordt zelfs uitgekozen om een vis te geven aan een dolfijn. Deze wilt echter niets van hem hebben, maar ook de volgende bezoekers krijgen niets gegeven aan deze dolfijn. Honger heeft zij blijkbaar niet. Hierna gaan we wandeling van 3km maken en opeens spring Lore achter Martijn. Op 5 meter van ons af staat ineens een emoe. Het beest staat op het wandelpad en komt rustig naar ons toe. We lopen er voorzichtig omheen en wandelen verder.

Vanavond gaan we even iets drinken bij Australische mensen die we hebben leren kennen. Deze keer nemen we zelf bier en wijn mee en we drinken aperitief bij hun. Ze stellen voor dat we bij hun thuis mee eten, dus doen we dat maar. Lekkere worsten en t-bone steak op de barbecue. Dit is weer een meevaller voor ons. De volgende ochtend brengen we onze auto na de garage en wordt deze weer gemaakt. We moeten hier een hele tijd op wachten, maar mogen hem na 4u toch terug gaan halen. Dit was een dure reparatie, maar konden we jammer genoeg niets aan doen. Hierna gaan we naar Francis Perron. Hier is een ‘hot tub’ van warm water wat uit de grond wordt gehaald. Dit water is 40 graden warm, dus heerlijk om even in te vertoeven. We gaan deze avond slapen aan een strand, iets uit Denham. Deze was gratis tot 1 oktober 2012, maar we zijn helaas al iets later en moeten nu een ‘administration fee’ hiervoor betalen. Het beestje moet een naam krijgen natuurlijk. De volgende ochtend rijdt Lore richting Carnarvon en de eerste 250km gaat alles goed. Dan weigert onze ambriage en moeten we onze rijstijl ineens aanpassen. De ambriage moet opnieuw bijgesteld worden in een garage. Hoe dit is gekomen, weten ze niet. Ze werken er twee uur aan en weer een dure rekening wordt onder onze neus geschoven. We zitten immers al in Carnarvon en terugkeren naar de vorige garagist gaat niet meer (350km terug). We blijven een nacht in Carnarvon en slaan veel voedingswaar in, want vanaf hierboven gaat alles nog veel duurder worden. Deze stad loopt vol met Aboriginals en dit is precies toch wat vreemd volk. De volgende ochtend vertrekken we richting Karinjini, het natuurpark wat we zeker willen zien. Dit ligt wel nog 1200km verder. Na 230km stoppen we in Coral Bay. Een supermooi strand met allemaal koraalriffen. We snorkelen hier een paar uur lang, totdat we volledig uitgeput zijn. We besluiten om morgen een toer te gaan doen op een boot voor andere koraalriffen en grotere zeedieren. We zijn eens benieuwd!