Travelling from Sydney to Perth

Vandaag is de eerste dag dat we niks op de planning hebben staan. De groepsdagen zitten erop, nu moeten we het alleen zien te redden. We besluiten om nog een paar daagjes in Sydney te blijven, om vanalles wat te regelen. We hebben vandaag voor het eerst kunnen uitslapen (tot 10.30) en zijn daarna gaan lopen door Sydney. We hebben een uur gelopen met echt superuitzichten. Stad, groene parken, heuvelend parcours, panorama van opera house en harbour bridge, Sydney heeft het allemaal.

De volgende dag zijn we naar het wereldberoemde strand Bondi beach geweest. Héél mooi strand, met allemaal goede surfers in het water. Om hier te kunnen surfen, gaan we toch nog veel moeten oefenen. Veel hoge golven en sterke stroming, nee dit durven wij nog lang niet aan. Van Bondi beach zijn we langs de kust gewandeld naar Coogee beach, een coastwalk van 7km. Ook hier weer hele mooie uitzichten.

Donderdag moesten we dan uit ons vertrouwde hostel gaan, omdat deze volzet was. We waren de dag op voorhand op zoek gegaan naar een nieuwe hostel samen met een deel van de groep en we gaan met 10 man slapen in hetzelfde hostel. We worden wel allemaal in verschillende kamers opgedeeld, wat normaal geen probleem moest geven. Jammer genoeg hadden wij pech. Voor het eerst in Sydney hadden we beiden geen goed gevoel. We kwamen in een kamer terecht, ruikend naar wiet. 4 Italianen die in Sydney werkten bleken onze kamergenoten. In het komende anderhalf uur, daarna zijn we naar buiten gegaan, kwamen er drie mensen wiet kopen bij een kamergenoot. We bekeken het positief, ze waren nog vriendelijk en op de geur na, hadden we weinig last van hun. Het was vandaag een superkoude, regenachtige dag, dus hadden we besloten om naar Sealife Center te gaan. Heel mooi om eens te zien en toch wel leuke foto’s gemaakt. De nacht valt en we gaan half high slapen en hebben voor de rest geen problemen.

Rugby kijken

’s Morgens twijfelen we als we naar een andere kamer gaan, maar omdat we nog maar één nacht moeten slapen en we al om 4u moeten opstaan, besluiten we toch om op dezelfde kamer te blijven. Niet het allerbeste idee van ons, zal later blijken. Lore gaat namiddag samen met een deel van de groep opnieuw naar bondi beach en Martijn gaat iets drinken met Ray, een van de vrienden van Andri. ’s Avonds gaan we al naar onze eerste rugbymatch kijken. Na een miscommunicatie tussen Lore en Andri, komen we 5 minuten na de aftrap pas in het stadion aan, maar de sfeer zit er heel goed in. Heel leuk om zo een wedstrijd mee te maken. Als Martijn zou willen meedoen, gaat hij toch ook nog veel moeten trainen en wat meer spek moeten gaan eten. Na de match drinken we nog een biertje met Andri en haar vrienden en dan gaan we slapen. We lagen in bed om 12u en worden om 2u wakker gemaakt door een nieuwe Engelse kamergenoot. Hij heeft laptop met muziek, bier en 6 luidruchtige Engelse, dronken vrienden bij. De pret kan voor hun niet op, wij daarentegen kunnen er minder mee lachen. Na paar keer te vragen gaan ze toch naar een andere plaats. Onze andere Italiaanse kamergenoot komt later in de nacht pas thuis en wanneer twee van de Engelse vrienden in onze kamer naar het wc wilt gaan, laat de Italiaan zien wie er de baas is. Vakkundig gooit hij ze allebei buiten en we zullen ze niet meer terug zien. Na deze zeer korte nacht zetten we de reis verder naar Perth.

Vlucht naar Perth

Na een vlucht van 5u zonder een goede nachtrust, komen we aan in Perth. In het vliegtuig hebben we niet geslapen, omdat we tv’s hadden met veel leuke series. Eenmaal aangekomen in Perth begon het avontuur echt. We kwamen uit de luchthaven zonder plan. Hostel? Vervoer? Eten? We hadden geen idee waar, hoe, wie of wat.

We namen de eerste bus richting centrum van Perth. Hier gingen we de supermarkt in voor broodjes te kopen en met de nutella die we van Belgie mee hadden, was onze lunch een feit. Het zakmes van Lore kwam ideaal van pas om de broodjes te snijden en te smeren. Hier zaten we dan, op een bankje in het zakencentrum van Perth, met al onze rugzakken. Wat nu? Een slaapplaats zoeken. Na een wandeling van een kilometer bleek dat wandelen met zo rugzakken toch niet zo gemakkelijk gaat. Lore zet zich op een bankje en Martijn gaat op zoek naar hostels (we waren ondertussen langs een visitorcenter geweest voor een kaart met de hostels op). Martijn was bij 5 hostels gaan vragen, nergens plaats. Terug naar Lore dan maar. Lore zat te zonnen en rustig te lezen en we zagen aan de overkant van de straat een vervallen gebouw, maar dit was ook een hostel. Er waren nog twee bedden vrij op twee verschillende kamers, dus gingen we hier maar slapen voor één nacht.

De volgende dag weer vroeg uitchecken en via het internet op zoek gaan naar hostels. We komen uiteindelijk terecht in een hostel op 10 minuten wandelen van het centrum. Véél mooier als de vorige, tegen ongeveer dezelfde prijs. Nog even skypen met de ouders en dan vermoeid het bed in.

Campervan zoeken

De volgende dag zijn we op zoek gegaan naar een auto. Via het internet hebben we een afspraak gemaakt in een stadje beetje verderop. We maken mee een testrit met een campervan van 23 jaar oud, maar wel met alle benodigdheden aan boord. We twijfelen, maar besluiten om toch nog verder te kijken.

Op dinsdag zijn we dan eens gaan lopen door Perth. We hadden nog niet veel gezien van Perth, we hadden vooral op het internet gezeten op zoektocht naar auto’s, werk en slaapplaatsen. Het lopen was heel leuk en we lopen door naar Kings Park. Het ging heel vlot, maar Kings Park ligt op een heel steile heuvel en hiervoor moeten we eerst steile paden omhoog lopen en het eindigt met 50 treden. Tot aan die 50 treden lopen we samen, daarna loopt Lore lustig door en haakt Martijn af en gaat hij door op zijn (wandel)tempo. Eenmaal boven aangekomen merken we dat we een ongelooflijk uitzicht hebben op Perth en omstreken. Echt heel mooi om te zien. We lopen, na een half uur rond te wandelen en te genieten van de natuur, terug naar ons hostel. Ons eerste wasmachine (eindelijk!) is klaar. Niks is gekrompen of verkleurd, dus we gooien ook nog een tweede wasmachine vol. Hierna gaan we op zoektocht naar een pet voor Martijn. Dit is immers noodzakelijk eenmaal het hier zomer gaat worden. Na lang zoeken en tientallen petten op te zetten (Martijn draagt er nooit en staat er eigenlijk niet mee) kopen we toch een pet.

Planning voor de komende dagen opmaken

Woensdagvoormiddag zijn we bezig met het plannen van onze trip, eenmaal we een auto hebben. Zaterdag hebben we een nieuwe afspraak om er misschien een te kopen. Woensdagmiddag krijgen we eindelijk bezoek. Ruben, die bij onze groepsreis zat, is van Sydney ook overgevlogen na hier om werk te zoeken. Hij blijft nu paar dagen bij ons slapen en gaat vol op zoek naar werk. Namiddag gaan we met ons tweeën terug naar Kings park. Nu te voet en met camera, zodat we ook paar foto’s kunnen maken. In de namiddag boeken we met ons drieën een trip naar Rottnest Island. Een mooi eiland, op een ferrytocht van 60 minuten van ons vandaan. ’s Avonds maken we zelf ons eten in het hostel (wat we trouwens elke avond doen), maar nu een lekkere burger! Een kangaroeburger!! Martijn is chef van dienst, wat hij trouwens ook veel te dikwijls is, en de burger smaakt echt. Martijn was kok, maar blijkbaar ook afruimer en afwasser. Lore blijft rustig zitten en klaagt dat ze teveel heeft gegeten. Misschien heeft Martijn zich toch vergist in welke vrouw hij meenam naar Australië. We gaan vandaag allemaal vroeg en moe bed in en morgen staat Rottnest Island op het programma!!