Van Queenstown terug rijden naar Auckland

We hebben Dana net afgezet aan de luchthaven en vertrekken met de auto naar Canadese vrienden, die ook Nieuw-Zeeland gaan verlaten binnen enkele dagen. De rit naar daar is vreemd. Terug met twee van voor in de auto ipv met drie, het is weer even wennen! Eenmaal aangekomen bij Kirstyn en Tim hebben we weer een leuke avond met een barbecue en wat vuurwerk, maar voor ons is het een korte avond. We zijn immers stikkapot en gaan om 22u30 al naar onze slaapplaats. De volgende dag gaan we Lore hare bon opkopen, die ze gewonnen had met de loopwedstrijd. We kopen er een frisbee mee en teenslippers voor Martijn. We testen de frisbee en spelen frisbeegolf in Queenstown. Dit is ongeveer hetzelfde als golf, maar dan met de frisbee. Je begint bij een paaltje en probeert in zo weinig mogelijk keren je frisbee in een mand te gooien. Deze mand stond op een afstand tussen de 40-150 meter. Dit was wel plezant om te doen en hebben we toch een paar uur gedaan. We zijn erna een ijsje gaan eten bij Patagonia, één van de beste ijsjes in Nieuw-Zeeland!

Ondertussen horen we ook dat Dana terug veilig is aangekomen in Dusseldorf. Ze had wel vertraging gehad en een andere vlucht moeten nemen, maar uiteindelijk is ze veilig aangekomen thuis, oef! Wij gaan nu met de auto naar de garage, we hebben immers een koper gevonden, maar deze wou de auto nog eerst laten checken. Tijdens de controle moeten wij wachten, dus spelen we maar weer frisbeegolf. Wanneer we de auto gaan uithalen, hebben we goed nieuws van de garagist. Op wat roest aan de zijkanten na is onze auto in orde. We bellen met de koper, maar deze haakt om vreemde reden toch af. Lap, daar gaat plan A! Omdat we geen andere geïnteresseerde kopers hebben, besluiten we om de auto te koop te zetten in Christchurch (meer mensen, maar ook 450km verder) en om de prijs te verlagen. We besluiten om de volgende dag te vertrekken voor de rit, maar we gaan ook eerst nog een superwandeling doen, genaamd Roy’s Peak, als afsluiting van het wandelen in Nieuw-Zeeland.

De volgende ochtend ontbijten we nog eerst met onze Duitse vrienden, Max en Laura, aan het meer. Het is super hun weer te zien en ook zij zullen Nieuw-Zeeland over een paar weken verlaten. Het is vreemd, allemaal mensen waar we mee hebben samengewerkt in Auckland, komen we overal tegen in Nieuw-Zeeland en ook voor hun zit dit avontuur er bijna op! Na het ontbijt nemen we afscheid en gaan wij naar Wanaka om onze wandeling te doen. Een wandeling van 16km lang en 1375m wat we moeten stijgen, toch een zware afsluiter!! De uitzichten zijn wel prachtig en we hebben schitterend weer! Nieuw-Zeeland, we gaan je toch enorm hard missen!! Na de wandeling rijden we naar een slaapplaats iets verder en nemen we een zeer deugddoende douche. We rijden de volgende ochtend richting Christchurch. Nog steeds geen reactie op onze auto, enkel een paar mensen van Auckland die hadden gebeld, maar dit is nogmaals 1100km verder en dan moeten we de ferry terug naar het noordeiland nemen, dus dit willen we voorlopig niet. Onderweg naar Christchurch spelen we nog frisbeegolf in Twizel, hebbben we lunch aan Lake Pukaki en gaan we slapen in Waikari, een plaats waar we al paar keer zijn gaan slapen paar maanden geleden. We hebben nog steeds geen reactie op de auto en besluiten om dan maar ineens door te rijden naar Auckland. We boeken ons de ferry (250 dollar) en maken ons klaar voor een rit van nog eens twee dagen rijden!

De volgende ochtend vertrekken we om 7u ’s morgens omdat we nog 450km moeten rijden naar Picton, waar we de ferry gaan nemen. We hebben de ferry om 14u, dus we moeten nog aardig wat rijden in de voormiddag. Het is vrij druk op de weg, omdat al de trucks nu ook via het binnenland moeten vanwege de aardbeving. We moeten veel trucks inhalen op bochtige wegen en in de heuvels, niet evident! Maar we komen op tijd aan in Picton en horen daar dat de ferry 2u vertraging heeft. Tijd om te rusten in de auto dus. Wanneer de ferry eindelijk vertrekt om 16u, nemen we afscheid van het zuideiland. Wat een supertijd hebben we hier gehad! Lore blijft nog een lange tijd buiten staan op de boot, om nog te genieten van de natuur. Om 20u komen we aan in Wellington en rijden we een half uur verder naar onze slaapplaats. Ondertussen hebben we één iemand die naar de auto komt kijken overmogen (zaterdag). Er zijn nog wel wat meer reacties, maar deze kunnen allemaal pas de week erna komen kijken. Afwachten dus!

De volgende ochtend vertrekken we om 9u om de laatste 650km naar Auckland te doen. De rit verloopt vlot en we besluiten om nog bij een mooie slaapplaats langs de rivier te stoppen, zodat we in de ochtend de laatste kilometers naar Auckland rijden. We drinken een lekker apero en maken spaghetti in Nigel, heerlijk! Zaterdagochtend rijden we verder naar Auckland en om 11u komt er iemand kijken naar onze auto. Het blijkt Chris te zijn, een 71-jarige Schot die 6 maanden gaat rondreizen in Nieuw-Zeeland en daarbij ook zijn dochter gaat bezoeken in Wellington. Hij is direct zot van onze auto, maar wilt natuurlijk weer een check laten doen door een garagist. We bellen iemand van een mobiele garage en die komt met zijn auto langs en checkt onze volledige auto. Alles, maar ook alles wordt nagekeken én hij vindt een zwaar probleem aan onze auto. Omdat wij de keuken van achter op een hydraulische lift hebben, is er achter veel gewicht en zijn er twee veren aan het doorzakken. Kostprijs: 2000 dollar om dit te laten maken. Chris, zelf een ingenieur, is verbaasd hoe goed de auto in orde is (op de vering na) en we sluiten een deal. Wij betalen de helft van de herstellingen en hij laat de auto zelf herstellen en dan koopt hij de auto. We krijgen er nog een mooie prijs voor en besluiten dit te doen. We spreken af met Chris dat wij een vlucht gaan zoeken naar Borneo en dat hij ons dan aan de luchthaven afzet en dan de auto mee krijgt. Deal! Nu rest er ons nog maar één ding: een vlucht zoeken. We gaan naar de bibliotheek en zoeken verschillende vluchten op en de goedkoopste is maandagnamiddag, overmorgen dus! We bellen Chris en dit is perfect voor hem. We boeken de vlucht, wetend dat we het geld van de verkoop nog niet hebben, maar anders kost de vlucht het dubbele als we langer wachten.

Op zondag doen we allerlei taakjes. De camper opruimen, veel spullen achterlaten, de backpack maken, hotel boeken in Borneo, USD halen (voor in Vietnam erna), pasfoto’s laten maken, … De tijd vliegt en we besluiten onze laatste avond niet te gaan uiteten, maar fijn koken in Nigel en een lekker aperitiefje te drinken! We klinken op een super 8 maanden in het mooiste land waar wij ooit zijn geweest!! We bellen nog met het thuisfront en gaan vroeg slapen, weeral. De volgende ochtend hebben we om 9u afgesproken met Chris om naar de bank te gaan. Wanneer wij hem zien zegt hij dat hij de deal wil veranderen. We dachten direct: oh nee, hier hebt ge het, we gaan ons geld niet krijgen! Gelukkig wou hij ons enkel niet meer aan de luchthaven afzetten, omdat hij geen verzekering had op de auto. Martijn belt met onze verzekering en sluit deze ook af, maar Chris mag enkel vandaag nog met de auto rijden en dan is hij verzekerd. Oef, dat is ook weer geregeld! We gaan naar zijn bank en halen het geld af. Daarna gaan we naar de post en zetten we het geld op onze rekening (eindelijk zijn we zeker dat we het hebben!) en zetten de auto op zijn naam.

Martijn rijdt voor de laatste keer met Nigel naar de luchthaven van Auckland en we nemen afscheid van Chris. Dat hij evenveel plezier mag hebben met de auto als ons! En dan is het zover, we nemen de vlieger naar Borneo, een nieuwe stap in ons avontuur!!