Aankomst en start van nieuw avontuur in Nieuw-Zeeland

Na een aangename vlucht, we krijgen zelf ijs tijdens onze vlucht, landen we in Auckland. De tijd is weer twee uur verder en het tijdsverschil met België bedraagt nu 12 uur. We nemen de skybus naar ons hostel in het midden van de stad. We hebben een privékamer geboekt in het hostel en zullen hier vier nachten verblijven. We hebben een stapelbed wat piept bij elke draai, maar we zitten gelukkig alleen op een kamer. In ons hostel verblijven namelijk vrij veel Britten en er is wel vaker wat rumoer. Buiten ons hostel komt het zelfs verschillende keren tot vechtpartijen, maar telkens merken wij er weinig van omdat wij al in ons bed lagen.

De eerste avond in Auckland nemen we het ervan. We gaan gezellig uiteten en de eerste Nieuw-Zeelandse wijn en biertje worden genuttigd. De volgende ochtend begint de dag zoals bij iedereen: op zoek naar eten. We vinden een supermarkt en op het dak van ons hostel eten we ons ontbijt op. Op elke tafel zitten een paar vogeltjes die hopen dat we toch paar dingen laten liggen. De rest van de dag vullen we met administratie: simkaarten gekocht en abonnement aan gekoppeld, postadres aangevraagd en dan het openen van een bankrekening. Niet alleen in België zijn ze er strenger op geworden, ook hier. Martijn zijn bankrekening geraakt nog geopend, maar die van Lore niet. Ook al hebben we allebei dezelfde documenten bij, toch doen ze voor Lore moeilijk. Dit is tot op heden nog niet opgelost vanwege het paasweekend, maar hopelijk geraakt dit dinsdag toch in orde. Voor Martijn kunnen we al een belastingnummer aanvragen (anders mogen we hier niet werken) en dit moet per post opgestuurd worden, weer 10 werkdagen wachten. We zullen de eerstkomende weken dus nog niet aan het werk zijn. Daarna beginnen we aan de volgende belangrijke taak: zoektocht naar een auto. We hebben verschillende mensen gecontacteerd en er zitten wel interessante auto’s tussen. De volgende ochtend hebben we al direct een afspraak. De ochtend begint echter abrupt. Aanslag in Zaventem en Brussel en onze eerste gedachten gaan naar Jochen. Gelukkig blijkt snel dat met hem alles in orde is. Voor de rest gaan we niet uitweiden over de aanslagen, want denk dat jullie in België er al genoeg van hebben gehoord.

Wanneer we gaan kijken voor de auto, blijkt dat de verkopers Nederlanders zijn. Zo gaat een verkoopsgesprek toch wat vlotter. We twijfelen echter en wachten toch nog tot ’s avonds, want dan gaan we naar nog een andere auto kijken. We besluiten om met de bus naar Mount Eden (uitgedoofde vulkaan) te gaan, het hoogste punt van Auckland. Van hieruit wandelen we verder tot nog een andere vulkaan en hebben we toch een wandeling van 12km in de benen. Het regent wel tijdens de wandeling en het waait heel hard, maar het is nog vrij warm dus we vinden het niet zo erg. Tijdens de wandeling hebben we ook het gezelschap van een ouder Australisch koppel van Adelaide en wisselen we weer veel ervaringen uit.

Daarna gaan we naar onze tweede afspraak voor de auto. Dit blijkt een veel betere (lees: duurdere) auto te zijn als de vorige en we zouden toch liever deze auto willen. Een mondelinge overeenkomst volgt, maar we moeten toch nog tot volgende week woensdag wachten vooraleer we absolute zekerheid hebben. We zijn ondertussen al donderdag en hierover kunnen we kort zijn. Lore is gaan lopen en Martijn had weer een of ander uitvlucht om niet mee te gaan en voor de rest is er weer veel administratie gedaan. De volgende ochtend vertrekken we voor het eerst naar een air b&b. We verlaten het hostel gepakt en gezakt, gelukkig moeten we niet al te ver wandelen. We komen terecht in de rijkere buitenwijken van Auckland. Het huis waar we verblijven ligt aan een idyllisch meer en de waarde van de grond hier is 3 miljoen euro, gene kattepis dus. Eenmaal aangekomen gebruiken we direct de paddleboards. Hierin is Lore duidelijk de sterkere. Martijn heeft moeite mijn zijn evenwicht te houden, maar verbazingwekkend genoeg valt hij niet in het water. Namiddag gaan we te voet naar het strand en halen we eten uit (omdat alle supermarkten gesloten zijn vanwege Goede Vrijdag) en eten dit op aan het strand.

De volgende ochtend gaan we met de fiets op verkenning. We blijven een hele dag weg en beklimmen verschillende heuvels. Hierin is Martijn duidelijk de sterkere. Hij moet meermaals op Lore wachten. Namiddag genieten we van het strand, dit hebben we wel verdiend na onze inspanningen op de fiets. ’s Avonds aangekomen op onze kamer blijkt dat we heel het huis alleen hebben. De eigenaars zijn met hun boot naar een nabijgelegen eiland, verschil moet er zijn. De tijdspanne om vrienden uit te nodigen en een waar feestje te bouwen is jammer genoeg te kort, dus houden we het maar op een avondje met ons twee en skypen we met het thuisfront.

Zo, dat was het weer voor nu! Nu slapen en morgen vertrekken we voor twee dagen naar Waiheke Island.