Roadtrip Zuidereiland met onze Belgische vrienden

De ferry van het noorden naar het zuiden duurt 3 uur. We gaan hier door de ‘Cook Strait’, het stuk zee tussen de twee eilanden. Het staat bekend om zijn hoge golven en dikwijls wilde ferrytochten, maar bij ons viel het nogal mee. Zeker toen we te horen kregen dat er paar weken eerder een vrachtwagen van de boot was getuimeld door de hoge golven/sterke wind. Eenmaal in het zuiden rijden we naar onze eerste slaapplaats. Een rit van 20km, maar deze duurt vrij lang. Heel veel bochten en heuvels, de toon is al direct gezet! De volgende ochtend rijden we naar Abel Tasman, één van de kleinste nationaal parken in Nieuw-Zeeland. Supermooie stranden en een geweldige wandeling, zeker omdat we een stralende zonneschijn hebben. Onderweg komen we een vogel tegen die niet kan vliegen (zo heeft Nieuw-Zeeland er wel veel) en Sissie dacht dat deze leuk kwam kennismaken. Een venijnige tik van zijn bek tegen Sissie haar hand besliste heel anders over onze ontmoeting. Na onze wandeling gingen we met de watertaxi terug naar de auto. 10 mensen in de watertaxi, waaronder 5 Nederlanders. Ook hier zijn ze dus te vinden! We rijden verder naar Westport om nog wat zeehonden te spotten en erna rijden we naar ‘Pancake Rocks’. Indrukwekkende platte rotsen op elkaar, maar omdat het hier hard aan het regenen was zijn we er niet lang gebleven. We zijn dan maar doorgereden naar Greymouth. Een stadje waar eigenlijk niets te doen was, maar wel een brouwerij lag. Dit was wel naar onze zin en we dachten hier ook iets kleins te eten. Het was echter veel kleiner dan gedacht en na een klacht van Martijn kregen we toch een gratis rondje drinken. We rijden verder naar de gletsjer Franz Jozef. We gaan op de gletsjer morgen, met een helikopter. Wanneer we in het stadje aankomen, merken we echter dat het heel goed weer is. We bellen met de maatschappij om nu al te gaan met de helikopter en we hebben geluk! We mogen/moeten direct daar zijn. Geen tijd om te eten, alles snel in ons valies gooien en rijden naar de plaats. Snel inschrijven en dan toch nog snel een boterham eten en het is zover. We mogen de helikopter in en gaan naar de gletsjer. Een echte topervaring!! Eenmaal geland gaan we een wandeling maken van 3u op de gletsjer, met crampons (stijgijzers). Die van Martijn gaan al stuk na 5m en moeten opnieuw gemaakt worden door onze gids. We wandelen door kleine ijsgangen en hebben prachtige uitzichten. Twee keer valt er ook een grote ijsblok en stenen naar beneden, maar dat is een heel stuk verder van ons. Wat een ervaring!! Zeker een aanrader! De volgende dag rijden we verder naar een andere gletsjer, Fox Glacier. Hier gaan we niet naartoe met een helikopter, maar maken een wandeling tot aan het begin van de gletsjer. Ook een zeer indrukwekkend zicht, maar er opstaan was toch nog leuker! We rijden door naar Haast en wachten bang af als we kunnen verder rijden. De ‘Haast pass’ was immers al twee dagen gesloten vanwege slecht weer en een aardverschuiving. We hebben geluk en mogen doorrijden. Onderweg stoppen we nog aan de blue pools. Zéér blauw water omdat dit direct van de gletsjers komt en dit bijgevolg ook ijskoud is. We rijden verder naar Wanaka en slapen bij een mooi meer. Elke rit voor ons is trouwens echt supermooi. Heel mooi uitzichten, elke rit opnieuw! De nachten zijn wel zeer koud nu. Het vriest zelfs in onze auto, want aan de binnenkant heeft het zelfs meerdere keren gevroren. De volgende dag rijden we naar Cardrona. Een klein stadje, waar je kan langlaufen op 1200m hoogte. Hier gaan we naartoe omdat je hier ook met husky’s kan sleeën. Één van de dingen die Sissie absoluut wilt doen. Om daar te geraken moeten we echter een zandweg van 13km lang omhoog én zijn sneeuwkettingen verplicht. Het ziet er ons te gevaarlijk uit en we bellen een taxi. 75 dollar om boven te geraken, maar we zijn er! Terug weigert Martijn een taxi te nemen, naar beneden kunnen we liften! Sissie, Stijn en Lore gaan met de honden op tocht. Zeer leuk om te doen en het zijn echt prachtige honden. Heel veel kracht stralen deze honden uit! We moeten maar 3 commando’s weten: Ready (zodat ze weten dat we bijna gaan vertekken), Let’s go ( we vertrekken), howww ( dat ze moeten afremmen). Iets anders wat hier wordt gedaan in Cardrona (en wat we niet wisten) is het testen van auto’s op ijs/sneeuw. Elke autobouwer heeft hier wel een schuur waar ze sleutelen aan auto’s en er zijn speciale wegen waar enkel zij op mogen rijden. Wanneer we er zijn zien we verschillende wagens van Mercedes passeren. De weg naar onder doen we zoals eerder gezegd, al liftend. Het duurt niet lang of een eerste auto wilt al twee personen meenemen, we laten de dames eerst. Iets later stopt er een man en neemt Stijn en Martijn mee én rijdt de dames voorbij én dropt de mannen af in de pub van het bekende ‘Cardrona Hotel’. Wat een toplift! De volgende ochtend gaan we naar Queenstown, dé commerciële hoofdstad van Nieuw-Zeeland. Elke toerist komt hier wel omdat je hier ALLES kunt doen. Skydive, bungeejump, jetboat, jetpack, … Alles is mogelijk. Ook ligt dit stadje tussen de bergen en meren, dus heeft het overal mooie uitzichten. We spreken hier ook af met twee Canadezen, die nog bij Martijn en Lore hebben gewerkt in Auckland. We zetten een stapje in de wereld en eten de lekkerste hamburger van Nieuw-Zeeland, de Fergburger. Overal bekend in Nieuw-Zeeland en altijd een rij van minstens 20-30 man, welk tijdstip je ook gaat. Dit is trouwens open van 8u ’s morgens tot 5u ’s nachts! We gaan ook nog naar een icebar. Een bar waar alles gemaakt is van ijs, ook de glazen. De moeite om iets te gaan drinken, maar ook niet te lang te blijven. De dames gaan vroeger slapen als de heren en de heren bouwen nog een feestje. De eerste keer dat Martijn zat is in Nieuw-Zeeland is een feit. De camping was trouwens maar 15min wandelen van het stad, maar mede door slechte coördinatie en een uitgevallen gsm, doen Stijn en Martijn er 1,5u over om de camping te vinden. De volgende dag nemen Sissie en Stijn een jetboat en wandelen wij wat door de stad. We drinken ons een zeer lekkere warme chocomelk en wachten op Sissie en Stijn. Erna gaan we, hoe kan het ook anders, toch nog een Fergburger eten. We verlaten Queenstown en gaan naar Te Anau, richting Milford Sound. Ook hier hebben we geluk met de weg, omdat deze twee weken gesloten was vanwege slecht weer. De weg naar de Milford Sound is één van de meest gevaarlijke wegen ter wereld omwille van lawine gevaren. Dankzij sensoren en wegencontroles houden ze alles zeer precies onder controle. We rijden verder naar Milford Sound waar we de beroemdste ‘cruise’ doen van Nieuw-Zeeland. We hebben weer geluk, want het is goed weer. De cruise is ook de moeite. Zeer mooie bergen met mooi besneeuwde toppen. De volgende dag doen we nog eens gek! We nemen een watervliegtuigje over de bergen van ‘Doubtful Sound’. We landen onderweg op een meer aan een verlaten strand. Weer een topervaring voor ons, de foto’s zullen wel voor zich spreken. We rijden daarna door naar Mouraki Boulders. Vreemde ronde rotsen op het strand. Hierna gaan we iets eten bij Fleur’s place. Alles bio en alles vers gevangen. Martijn eet hier niets (jullie weten wel waarom) en de rest heeft een zeer goed avondeten gehad! Daarna gaan we door naar de lokale pub waar we de rugbyfinale kunnen zien. We rijden verder naar Oamaru, een klein stadje met oude gebouwen en een brouwerij. We ontmoeten hier een vrouw die zelf kleinschalig bier maakt en spreken af bij haar thuis. Schitterend om te zien hoe zij samen met haar man kleinschalig bier brouwt en we mogen vele biertjes proeven. Ze zijn trouwens allemaal gebaseerd op Belgische bieren. Ze zijn vorig jaar 6 weken naar België geweest en willen hier graag naar verhuizen later. Eindelijk, eens Nieuw-Zeelanders die België kennen én super vinden! We rijden verder naar onze laatste stop, Christchurch. We wandelen door het centrum en zien dat hier nog heel veel verwoestingen zijn van de aardbeving in 2011. Nog heel veel gebouwen zijn onbewoonbaar, de kathedraal die nog half rechtstaat en er zijn nog overal werken bezig. Dit hadden we niet verwacht. De laatste volledige dag is aangebroken voor Sissie en Stijn. Samen in één auto rijden we naar Kaikoura waar zij nog een walvissentoertocht gaan doen. Onderweg spotten ze dolfijnen, walvissen (zelfs de zeldzame Blauwe vinvis), zeehonden en hectordolfijnen (de kleinste op aarde). We genieten nog van onze laatste avond en gaan nog eens lekker uit eten in een lokale pub. Als toost op de zeer geslaagde vakantie drinken we de Moët champagne die ze op het begin van de reis als cadeau bijhadden. Het was een superleuke vakantie met hun en we zijn zeker dat zij er ook super van hebben genoten. Nu onze volgende uitdaging: reizen in Samoa (één van de Pacific Islands) !!